Hit The Tone – Khruangbin en Gitaar Magie

Hit The Tone – Khruangbin en Gitaar Magie

Khruangbin is een trio uit Texas met een van de meest charismatische geluiden van de laatste tijd. Ze hebben tussen een half dozijn singles, 2 EP’s (Khruangbin en The Infamous Bill) en 2 LP’s (The Universe Smiles Upon You en Con Todo El Mundo) uitgebracht. Sinds 2011 creëren Laura Lee (bassist), Mark Speer (gitarist) en Donald ‘DJ’ Johnson(drums) een uniek en warm persoonlijk geluid. Een sublieme mix van San Fran psychedelia, acid rock, Noord- en Zuid-Amerikaanse folk, Thaise funk en soul. De bandnaam betekent trouwens ‘vliegtuig’ in het Thais.

Wie Khruangbin live hebben gezien, zeggen dat wat ze op een podium inzetten onvergetelijk is. Hoewel de meeste van hun muziek instrumentaal is, is er altijd een “stem” waar alles omheen gestructureerd is: de gitaar van Mark Speer. Hoe kan hij zoveel geluiden uit die Stratocaster halen? Dit is waar we het hier over zullen hebben. Dus maak je klaar om notities te maken.


Dus hoe speelt hij zijn gitaar?

We gaan ons hier op de gitaargeheimen van Speer focussen, wat geen eenvoudige taak is. Hij heeft bij verschillende gelegenheden benadrukt dat zijn gitaar eigenlijk niet veel geschiedenis heeft. De Amerikaan speelt vanaf de eeuwwisseling een Fender Stratocaster, en beweert dat hij met elk ander type Strat kan spelen. Laten we daarom eens kijken naar een van de nieuwste American Strat-modellen van Fender, in de hoge-middenklasse van Stratocasters:

Fender Aerodyne Classic Strat 3TS

De Aerodyne Classic is een archetype van wat een Stratocaster zou moeten zijn: gevlamde esdoorn top, crème-kleurige bodybinding, esdoorn hals, 22 frets en drie standaard single coil elementen.

Een ander model dat we voor een vergelijkbare prijs hebben gevonden, behoort tot de Signature-serie: de Jimi Hendrix Stratocaster, met omgekeerde kop en Amerikaanse Vintage ’65-pickups met een omgekeerde, gekantelde brug element. Dit geeft je dat unieke Jimi-geluid, omdat de hoogte van de magneten ten opzichte van de snaren omgedraaid is.

Fender Jimi Hendrix Strat OWH

Op grotere schaal vinden we enorme variatie in Stratocasters, die normaal tot de Signature-serie behoren. Een van de meest emblematische is het Stevie Ray Vaughan Signature model, ontworpen door de bluesrocklegende in 1990. Het heeft een elzen body en een hals met de typische vorm, textuur en hardheid van de jaren 60, een Pau Ferro toets met jumbo frets, drie Single Coil Fender Texas Special elementen en een linkshandige tremolo.

Fender Stevie Ray Vaughan

Een ander legendarisch signature-model, misschien wel de signature bij uitstek, is de Eric Clapton Signature Strat, met een wat dikkere hals en een geluid, zoals Clapton het zelf zegt, dat soms op een Gibson lijkt.

Fender Clapton Strat Signature TR

 

Laten we nu teruggaan naar de realiteit, er zijn ook veel Strats beschikbaar voor redelijkere budgeten. De Player Series Strat PF SRD, geproduceerd in Mexico, komt in de plaats van de Standard-serie. Ondanks de aanpassing van materialen die het meer economisch maken, ondersteunt de Player het klassieke Strat-geluid, met drie Player Series Alnico 5 single-coil elementen, esdoorn of Pau Ferro hals, medium jumbo frets en een tweepuntige vibrato brug. Zie de video hieronder 👇


Is dat alles? Heeft Mark Speer geen geheimen?

Natuurlijk wel. Zoals we al zeiden, speelt Mark Speer een Stratocaster, ja, maar voegt bepaalde aanpassingen aan de mix toe. Een daarvan is de toevoeging van twee DiMarzio DP186 elementen die zijn Stratocaster naar andere dimensies brengt – een aan elke kant van de middelste element.

DiMarzio DP184 Chopper WH

We hebben het over een humbucker-element in een eenvoudig formaat, met een veel ronder geluid – warmer, meer psychedelisch – dan dat van de overgrote meerderheid elementen, inclusief die van de Stratocaster. Een ander groot voordeel is de hoeveelheid nuances die het aan de bas en de keramische magneet brengt. Andere interessante modellen van DiMarzio-elementen zijn de DP384 met een krachtiger, dikker geluid. De DP218 SuperDistorsion, die zoals de naam al doet vermoeden, is perfect om te combineren met distortion-pedalen of de DP419, die voor een zeer gebalanceerd geluid zorgt.

Speer zegt dat hij de laatste 15 jaar flatwound-snaren gebruikt en geeft tegenwoordig de voorkeur aan D’Addario flatwound chromes. Bekijk zijn Rig Rundown-video hierboven om meer te weten te komen over zijn onconventionele snaarvoorkeuren. Voor de topkam van zijn Strat heeft Speer specifiek voor het merk Graph Tech gekozen.

In het algemeen, waar Speer naar op zoek is bij het veranderen van dit kleine stukje van zijn originele Strat, is het bereiken van een hogere kwaliteit van harmonischen en een grotere precisie in termen van afstemming. Er zijn ook mensen die zeggen dat het gebruik van bepaalde topkammen ervoor zorgt dat je snaren langer meegaan, wat samenvalt met Speer’s uitspraak: “Ik haat snaren te veranderen”. Een interessante optie is de XL Slotted Jumbo Nut, interessant vanwege zijn consistentie en sterkte. Andere modellen die onze aandacht verdienen zijn de XL F-Style Slotted Nut, met teflon, dat helderheid aan het geluid toevoegt, de GT PT 6010 00 Black Tusq XL, ideaal voor Gibson gitaren, de XL Zero Fret-Nut, ook ideaal voor precieze afstemming, of de GT PQ 5000 00- Nut, perfect voor Stratocaster-gitaren.


Zijn we hier klaar?

Nou, we hebben zijn versterker- voorkeuren nog niet genoemd. Voor opnames gebruikt Speer meestal een Fender Deluxe Reverb “blackface” en op podium een Fender ’68 Custom Deluxe Reverb “silverface” reissue. Beide zijn fantastische en krachtige buizenversterkers met hun typische Fender-reverb en een buizenvibrato-effect, wat Speer duidelijk bevalt.

Maar Speer speelt niet altijd clean. Wie de muziek van Khruangbin kent, weet dat het onvergeeflijk zou zijn om dit artikel af te ronden zonder dat we het over pedalen hebben…

 

De eerste, bijna voor de hand liggende, is de Boss DS-1 Distortion, een klassiek overdrive/distortion pedaal. We hebben het hier over een agressieve en rauwe distortion, speciaal ontworpen voor Britse versterkers. De drie bedieningselementen bieden een grote verscheidenheid aan mogelijkheden, allemaal robuust en betrouwbaar, zoals meestal het geval is met Boss-pedalen. Een ander pedaal dat onvermijdelijk te noemen is, is de Strymon El Capistan, een getrouwe replica van een echte tape-echo in een uitzonderlijk robuust uitvoering. Naast het brede scala aan mogelijkheden om verschillende niveaus van delay en echo te krijgen, produceert het een enorm organisch geluid.

Terug naar Boss, dit keer een phaser, de PH-3, met vintage en hedendaagse phasing-effecten. Qua geluid hebben we het over een van de meest veelzijdige phasers op de markt. Een ander pedaal dat door Speer wordt gebruikt, is de Dunlop Crybaby Classic GCB95 F, een iconische wah die de klassieke smaak van dit effect behoudt vanwege zijn klassieke Fasel-coils. Wat naast de sonore natuurgetrouwheid van dit pedaal opvalt, zijn comfort en gebruiksgemak.

Natuurlijk mogen we het reverb pedaal niet vergeten. Speer’s favoriet, zonder twijfel is de Electro Harmonix Holy Grail, dat een diepe en genuanceerde spring- en hall reverb brengt, evenals een speciale flerb-effect (flanger + reverb). Wat compressoren betreft, heeft de Khruangbin gitarist voor de MXR M 291 Dyna Comp Mini gekozen, een pedaal dat de klassieke compressor van de Dyna Comp combineert met een verbeterd, stiller circuit met opmerkelijke transparantie en sterk verbeterd dynamisch bereik. We eindigen dit gedeelte over de pedalen van Mark Speer met de Roland EV 5, een expressie/volume-pedaal dat een meer dynamische interpretatie mogelijk maakt, door het volume of effectniveau op een zeer intuïtieve manier te kunnen regelen.


Conclusie

Dit overzicht van de kleine trucjes die ervoor zorgen dat Mark Speer zijn gitaar klinkt zoals die klinkt (met veel aandacht voor zijn enorme talent) herinnert ons aan de mogelijkheden om je instrument aan je persoonlijke smaak aan te passen. Dit vereist in de eerste plaats een visie op het soort geluid dat je wilt en vervolgens kennis van de techniek(en) die nodig is (zijn) om het te realiseren. Nogmaals, het is duidelijk dat soms de kleinste details het verschil maken.