{"id":867865,"date":"2024-11-12T14:30:18","date_gmt":"2024-11-12T13:30:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/?p=867865"},"modified":"2024-11-12T11:18:50","modified_gmt":"2024-11-12T10:18:50","slug":"10-van-de-grootste-rockbands-uit-de-jaren-70","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/inspiratie\/10-van-de-grootste-rockbands-uit-de-jaren-70\/","title":{"rendered":"10 van de Grootste Rockbands uit de Jaren ’70"},"content":{"rendered":"

De jaren zeventig waren een periode van revolutie; een tijd waarin muziek harder, luider en soms experimenteel werd. Beatmuziek en rock-‘n-roll transformeerden in rock en hardrock, bluesrock, psychedelische rock, en andere nieuwe stijlen. Het was de post-Woodstock-periode: invloedrijke bands bereikten supersterrenstatus, en nieuwe sterren werden geboren. Hier zijn 10 van de grootste rockbands uit de jaren ’70.<\/strong><\/p>\n

1. Led Zeppelin<\/strong><\/h2>\n

Met meer dan 300 miljoen verkochte albums is Led Zeppelin een van de succesvolste bands in de rockgeschiedenis \u2013 en niet alleen van de jaren ’70! Curieus genoeg was de song die de band, bestaande uit de uitzonderlijke gitarist Jimmy Page, zanger Robert Plant, bassist John Paul Jones en drummer John Bonham, naar wereldfaam katapulteerde, een ballad: “Stairway to Heaven” uit 1971. Grappig weetje: de bandnaam kwam voort uit een opmerking van Keith Moon, drummer van The Who, die tijdens opnames zei dat een band onder leiding van Jimmy Page “zou neerstorten als een loden ballon”. Nou, dat gebeurde niet \u2013 het tegenovergestelde juist! De band vulde stadions wereldwijd. Het laatste optreden in de originele bezetting vond plaats op 7 juli 1980 in de Eissporthalle in Berlijn. Drummer John Bonham werd op 25 september dood aangetroffen, in zijn slaap gestikt in zijn eigen braaksel. Daarna viel Led Zeppelin uiteen.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Led Zeppelin – Stairway To Heaven (Live at Earls Court 1975) [Official Video]<\/p>\n

2. Pink Floyd<\/strong><\/h2>\n

Pink Floyd zette al vroeg in de jaren ’70 muzikale mijlpalen met albums als “Atom Heart Mother,” “Meddle” en “Obscured by Clouds”. Later werden ze een van de meest invloedrijke bands van de psychedelische rockscene en scoorden ze gigantische hits met “The Dark Side of the Moon” uit 1973, twee jaar later met “Wish You Were Here” en bovenal in 1979 met “The Wall”. Nadat de band in 1968 afscheid nam van oprichter en creatief brein Syd Barrett vanwege zijn overmatige drugsgebruik, werd David Gilmour binnengehaald als gitarist en zanger, waarna de carri\u00e8re van de band een enorme vlucht nam. Tijdens hun live-optredens combineerde Pink Floyd licht- en lasershows, complexe installaties en samenwerkingen met klassieke orkesten tot indrukwekkende collages met een etherisch geluid.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Pink Floyd – Another Brick In The Wall (HQ)<\/p>\n

3. The Rolling Stones<\/strong><\/h2>\n

The Rolling Stones zijn een waar fenomeen. Nauwelijks een andere band heeft zo’n indrukwekkende en, vooral, lange carri\u00e8re. De eerste steen werd al in 1962 gelegd. Vanaf het begin waren de Stones dichter bij rock dan de Beatles, met hun in de blues gewortelde sound en de veel ruigere klank. Wonderbaarlijk genoeg staan de Stones na 62 jaar nog steeds op het podium. Ze hadden zelf niet gedacht dat ze het zo lang zouden volhouden, gezien hun leefstijl. In de jaren ’70 verstevigden ze hun legendarische status met nummers als “Angie,” “It’s Only Rock ‘n’ Roll (But I Like It),” “Brown Sugar,” “Wild Horses” en vele anderen. Mick Jagger is nu 81 jaar; Keith Richards is “pas” 80 en Ron Wood 77. Drummer Charlie Watts overleed helaas in 2021. De Stones voelen het publiek haarfijn aan, spelen in op hun verwachtingen en gaan er vol voor. Hun fans voelen dat de muzikanten echt aanwezig zijn, zelfs in stadions vol tienduizenden mensen.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

The Rolling Stones – It’s Only Rock ‘N’ Roll (But I Like It) – OFFICIAL PROMO<\/p>\n

4. Queen<\/strong><\/h2>\n

Bijna geen andere band uit de jaren ’70 heeft zo\u2019n aanhang als Queen. Hits als “Bohemian Rhapsody,” “We Will Rock You” en vele andere hebben Queen\u2019s status als rocklegendes verstevigd. De “Crazy Tour” door het Verenigd Koninkrijk en Ierland in 1979 vormde de climax van een bijzonder succesvol decennium voor de band. De kracht van Queen lag in Freddie Mercury’s krachtige stem met een enorme range, zijn charismatische en uitbundige podiumpresentatie, Brian May\u2019s virtuoze gitaarspel met zijn zelfgebouwde gitaar en een bijna orkestrale sound door een muur van VOX AC 30-versterkers, en de muzikale beheersing en achtergrondzang van drummer Roger Taylor en bassist John Deacon. Freddie Mercury was bij leven al een tragische figuur, een man die balanceerde tussen werelden. Zijn leven eindigde veel te vroeg door de gevolgen van aids.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Queen – We Will Rock You (Official Video)<\/p>\n

5. The Who<\/strong><\/h2>\n

In hun begintijd stond de Britse rockband The Who bekend om hun herrie schoppen \u2013 zoals televisies die uit hotelramen werden gegooid en Pete Townshend die zijn gitaar op het podium kapotsloeg. In 1969 werd hun baanbrekende rockopera “Tommy” hun toegangsticket tot internationale faam. De excentrieke drummer Keith Moon overleed 46 jaar geleden, bassist John Entwistle in 2002. Roger Daltrey en Pete Townshend hebben sindsdien met een uitgebreide band verder gespeeld, af en toe albums uitgebracht en getourd. Onlangs suggereerde Townshend dat het einde van The Who nadert. De band schijnt een afscheidstournee voor de fans te plannen: “Voor mij voelt het alsof er nog \u00e9\u00e9n laatste tour is waarin we overal ter wereld spelen, en daarna kruipen we het graf in.” Heeft The Who hun laatste hoofdstuk geschreven in de rockgeschiedenis?<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

The Who – Behind Blue Eyes (HQ)<\/p>\n

6. AC\/DC<\/strong><\/h2>\n

In 1973 ontstond in Australi\u00eb een hardrockband die de rock-‘n-roll-wereld op zijn kop zette. De Schots-geboren broers Angus en Malcom Young traden op als gitaristen, met Angus in zijn kenmerkende schooluniform en met rugzak op zijn rug als leadgitarist en Malcom als ritmegitarist. “TNT” uit 1975 was een vroege hit van AC\/DC. Eveneens “High Voltage” \u2013 de tweede single \u2013 werd een absoluut meesterwerk met een onweerstaanbare hook. Het nummer “It’s a Long Way To The Top” is een van de meest gevierde in de geschiedenis van de band \u2013 en waarschijnlijk een van de weinige rocknummers waarin doedelzakken voorkomen! “Highway to Hell” uit 1979 werd veruit het bekendste nummer van AC\/DC. Het gelijknamige album betekende de internationale doorbraak van de band, toen nog met de kenmerkende stem van Bon Scott.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

AC\/DC – Highway to Hell (Official Video)<\/p>\n

7. Aerosmith<\/strong><\/h2>\n

Aerosmith\u2019s grootste sterren waren de charismatische zanger Steven Tyler en gitarist Joe Perry. Met hun unieke mix van stijlen worden ze beschouwd als een van de meest invloedrijke en succesvolle rockbands in de geschiedenis, die in de jaren ’70 doorbraken met songs als “Dream On”. Het duurde even voordat de band \u00e9cht doorbrak, maar met hun derde album “Toys In The Attic,” met klassiekers als “Sweet Emotion” en “Walk This Way,” was het raak. Na dit succes raakten Tyler en Perry echter diep verstrikt in een destructieve drugsverslaving en verdienden ze de bijnaam “The Toxic Twins”. Het vierde album “Rocks” overtrof in 1976 zelfs het succes van de voorgaande albums. Aerosmith heeft wereldwijd meer dan 150 miljoen platen verkocht. Recentelijk kondigde de band aan dat de dagen van Aerosmith geteld zijn door Steven Tyler’s onomkeerbare stemproblemen.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Aerosmith – Walk This Way (Live From Landover, MD 1989)<\/p>\n

8. Kiss<\/strong><\/h2>\n

Kiss, opgericht in 1973 door Gene Simmons, Paul Stanley, Ace Frehley en Peter Criss, zorgde voor opschudding met hun opvallende kostuums en make-up. Door de jaren ’70 brachten ze verschillende commercieel succesvolle LP’s uit. “Kiss” en “Hotter Than Hell” uit 1974 werden opgevolgd door “Dressed to Kill,” “Destroyer,” “Rock and Roll Over” en “Love Gun.” Het album “Dynasty” uit 1979 bevatte het bekendste en commercieel succesvol<\/p>\n

ste nummer van de band: “I Was Made for Lovin’ You,” dat rock en disco combineerde. In 2023 speelde Kiss hun afscheidsconcert in New York, de stad waar ze een halve eeuw eerder hun eerste optreden hadden gegeven. Tegelijkertijd beloofden ze: “Kiss zal altijd blijven bestaan.”<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Kiss – I Was Made For Lovin’ You (Live From Inner Sanctum)<\/p>\n

9. Deep Purple<\/strong><\/h2>\n

Hun 10.000-watt Marshall PA, die tot 117 dB kon halen, leverde Deep Purple in 1975 een notering op in het Guinness Book of Records als “luidste popgroep ter wereld.” Hoewel ze luid waren, waren ze zeker geen “popgroep.” Hun kenmerkende geluid was gebaseerd op het gitaarspel van Ritchie Blackmore en de klassiek-ge\u00efnspireerde, vaak complexe Hammondorgelpartijen van Jon Lord. Deep Purple geldt als pionier van heavy metal en moderne hardrock. Begonnen als psychedelische en progressieve rockband, sloegen ze in juni 1970 met hun baanbrekende vierde album “Deep Purple in Rock” een zwaardere weg in. In 1972 zag een van de beroemdste gitaar-riffs aller tijden het licht, en “Smoke on the Water” werd een hardrock-anthem. De riff is sindsdien voor velen het eerste wat beginnende gitaristen leren spelen.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Deep Purple – Smoke On The Water (Live)<\/p>\n

10. Status Quo<\/strong><\/h2>\n

Status Quo bewees dat drie simpele akkoorden en een pakkend ritme genoeg zijn voor een hele reeks hits. De Britten verwierven wereldfaam als een band zonder schandalen en met een eenvoudige sound. Meeslepende melodie\u00ebn, drie akkoorden, klaar. Status Quo verkocht meer dan 120 miljoen platen en was bijna constant op tournee. Rick Parfitt en Francis Rossi, bassist Alan Lancaster en drummer John Coghlan brachten in de jaren ’70 hit na hit uit, waarvan veel nog steeds onsterfelijk zijn. Denk aan “Rockin’ All Over the World,” eigenlijk een cover van John Fogerty, “Caroline,” “Down Down,” “Roll Over Lay Down,” “Wild Side of Life” en “Whatever You Want” uit 1979. Rick Parfitt, een van de twee kopstukken van de band, overleed in december 2016.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Status Quo – Rockin’ All Over The World<\/p>\n

Het is altijd hetzelfde met dit soort lijsten \u2013 welke criteria gebruik je? Uiteindelijk is het altijd een kwestie van persoonlijke smaak. Onvermijdelijk vallen velen buiten de lijst die net zo goed genoemd hadden kunnen worden, zoals Black Sabbath, U2 of de eerste punkbands.<\/p>\n

\n
\n

Rockbands uit de jaren ’70: Jouw Feedback!<\/strong><\/h2>\n

Welke bands vind jij dat ook in deze lijst thuishoren? Laat het ons weten in de reacties!<\/strong><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Duik in onze lijst van de grootste rockbands uit de jaren ’70, waarin legendes als Led Zeppelin en Queen muziek voor altijd veranderden. \u25b6\ufe0e Dit zijn onze top 10 favorieten \u2013 bands die rockmuziek vormgaven en een blijvende erfenis achterlieten \u2713<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":867472,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/app\/uploads\/sites\/7\/text-to-speech\/867865.mp3","footnotes":""},"categories":[10694],"tags":[],"class_list":["post-867865","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspiratie"],"category_colors":{"color_key":"inspire","css_classes":{"text":"cat-inspire","text_light":"cat-inspire-light","bg":"cat-bg-inspire","bg_light":"cat-bg-inspire-light","border":"cat-border-inspire","text_on_bg":"cat-text-on-inspire"}},"reading_time":{"minutes":8,"formatted":"8 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/867865","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=867865"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/867865\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/867472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=867865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=867865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=867865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}