{"id":522732,"date":"2024-08-02T14:30:59","date_gmt":"2024-08-02T12:30:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/?p=522732"},"modified":"2024-07-25T14:03:43","modified_gmt":"2024-07-25T12:03:43","slug":"de-beste-grunge-bands-van-de-jaren-90","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/gear\/de-beste-grunge-bands-van-de-jaren-90\/","title":{"rendered":"De beste Grunge Bands van de Jaren ’90"},"content":{"rendered":"

Begin jaren ’90 ontstond er een rauw en rebels geluid uit de donkere straten van Seattle. Dit nieuwe genre zou de muziekscene revolutioneren en de soundtrack worden van een hele generatie. Grunge was een uitlaatklep voor wereldmoeheid en frustratie, de stem van Generatie X \u2013 muzikale rebellie met een bewust onooglijke uitstraling als antithese van de gladde mainstream rock.<\/strong><\/p>\n

\n

Soundgarden\u00a0<\/strong><\/h2>\n

Grunge liet al in de tweede helft van de jaren ’80 zijn sporen na, toen een opkomende undergroundscene zich ontwikkelde in Seattle. Soundgarden wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke vroege grungebands omdat ze hielpen bij het ontwikkelen van de onmiskenbare stijl die bekend zou worden als de Seattle sound. Hun meest succesvolle nummer was “Black Hole Sun”. Leuk weetje: Zanger Chris Cornell beweert het nummer in slechts 15 minuten te hebben geschreven.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

ADVERTENTIE<\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>

The Melvins<\/h2>\n

The Melvins waren een andere band die hielp het grungegeluid te defini\u00ebren. Een van hun grote fans was een zekere Kurt Cobain, die ook hielp als roadie en zelfs auditie deed als gitarist. Hij faalde bij zijn auditie omdat hij te nerveus was om de nummers te onthouden. Echter, de drummer van The Melvins, Dale Crover, die goede vrienden was geworden met Kurt Cobain, hielp later Nirvana hun eerste studio-opnames te maken in 1988 en speelde dezelfde dag nog een live show. De intro van het Melvins-nummer “Honey Bucket” is synoniem met de geest van grunge.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Nirvana<\/strong><\/h2>\n

De grunge sound beleefde zijn grote doorbraak toen Nirvana \u2013 met Kurt Cobain als zanger en gitarist (!) \u2013 op 10 september 1991 de iconische single “Smells Like Teen Spirit” uitbracht. Het album \u201cNevermind\u201d stormde enkele maanden later de Amerikaanse albumlijsten binnen en stootte niemand minder dan Michael Jackson \u2013 de King of Pop \u2013 van de toppositie. De band cultiveerde een anti-sterrenimago: Tijdens een prijsuitreiking spuugde Cobain op een piano in de veronderstelling dat deze van Axl Rose was. Helaas was het die van Elton John. Het muzieketablissement was niet geamuseerd.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Pearl Jam<\/strong><\/h2>\n

Naast Nirvana hielp de Amerikaanse band Pearl Jam grunge populair te maken in de vroege jaren ’90. Deze band heeft ook wortels in de Seattle-scene. Eindeloze tours en een wereldwijde grunge-boom waren een bewijs van de snel toenemende populariteit van de band. Het debuutalbum \u201cTen\u201d werd ook uitgebracht in 1991 en had tegen 2013 13 miljoen exemplaren verkocht. Terwijl nummers als \u201cAlive\u201d en \u201cEven Flow\u201d succesvol waren, was de single \u201cJeremy\u201d, ge\u00efnspireerd door het verhaal van een pestslachtoffer, de grootste knaller. De band rond zanger en gitarist Eddie Vedder is de enige van de grote Seattle-groepen uit de jaren ’90 die nog steeds bestaat, produceert en tourt.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Alice in Chains<\/strong><\/h2>\n

Alice in Chains kwam ook rechtstreeks uit Seattle, het epicentrum van grunge. Toen de grungegolf opkwam, profiteerden ze ervan dat ze op een filmsoundtrack werden gezet naast verschillende andere bands uit Seattle. Het volgende album \u201cDirt\u201d bereikte nummer 6 in de Amerikaanse hitlijsten \u2013 ondanks (of dankzij?) de nogal sombere teksten. Alice in Chains bracht nog veel meer nummers uit en speelde live met de cr\u00e8me de la cr\u00e8me van rock, indie en grunge. Waarschijnlijk is er geen enkel festival waar deze grunge, indie en rockband niet heeft gespeeld.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Mudhoney<\/strong><\/h2>\n

Seattle was nog niet klaar. Interessant genoeg werd Mudhoney opgericht op Halloween in 1987. Al in 1988 definieerden ze het geluid dat later bekend zou worden als grunge. Voor de doorbraak van Nirvana waren zij de kenmerkende act van het Sub Pop-label. Zanger Mark Arm, gitarist Steve Turner en hun bandleden hadden een iets harder geluid dan andere eigentijdse bands, wat wat moeilijker te verkopen was. Mudhoney is nog steeds actief met een nieuwe line-up en blijft regelmatig nieuwe albums uitbrengen. Het meest succesvolle album van de band is \u201cPiece of Cake\u201d uit 1992, dat meer dan 150.000 exemplaren verkocht.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Stone Temple Pilots<\/strong><\/h2>\n

Begin jaren ’90 waren Stone Temple Pilots \u2013 ook wel STP genoemd \u2013 uit San Diego in Zuid-Californi\u00eb een van de belangrijkste grungebands naast Nirvana en Pearl Jam. En ze gingen echt van start. Hun eerste vijf albums verkochten in totaal meer dan 17 miljoen exemplaren. Bovendien had STP 15 top tien singles in de Billboard Rock Charts, waarvan er zes de eerste plaats bereikten. En dit succes bleef niet onopgemerkt: In 1994 ontvingen ze een Grammy Award voor \u201cBest Hard Rock Performance\u201d voor het nummer \u201cPlush\u201d.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Silverchair<\/strong><\/h2>\n

Nu wordt het een beetje vreemd. Silverchair, dat in hun vroege jaren als een grungeband werd beschouwd, kwam NIET uit Seattle. Ongelooflijk maar waar. De band komt namelijk uit Australi\u00eb. Silverchair wilde zich niet beperken tot het meerijden op de grungegolf, maar zag zichzelf eerder als een alternatieve rockband. In 1995 hadden ze hun eerste hit met het album \u201cFrogstomp\u201d. Later noemden ze \u201cTomorrow\u201d \u201cmellow post-grunge rock music\u201d. In 2011 kondigde de band hun uiteenvallen aan, althans voorlopig. In hun verklaring zeiden ze dat ze in \u201conbepaalde winterslaap\u201d zouden gaan.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Temple of the Dog<\/strong><\/h2>\n

Temple of the Dog is een ander bewijs dat alle muzikanten uit het grungetijdperk elkaar op de een of andere manier leken te kennen. Naast Eddie Vedder van Pearl Jam bestond de band uit Chris Cornell en Matt Cameron van Soundgarden en Jeff Ament. De verklaring is eenvoudig. Na de dood van zijn vriend Andrew Wood van Mother Love Bone had Chris Cornell twee nummers geschreven die niet pasten bij de stijl van Soundgarden. Om de nummers op te nemen, vertrouwde hij op goede vrienden uit de scene. Temple of the Dog speelde voor het eerst live op 13 november 1990 in Seattle. Het zou het enige live optreden van de band met de volledige line-up blijven.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

Foo Fighters<\/strong><\/h2>\n

Opgericht door twee voormalige Nirvana-leden \u2013 drummer en zanger Dave Grohl en gitarist Pat Smear \u2013 na de dood van Kurt Cobain, bleven de Foo Fighters trouw aan het onconventionele grunge- en rockgeluid. Ondertussen wordt de muziek van deze onstuitbare werkpaarden (vooral Dave Grohl) vaak aangeduid als post-grunge. Deze coole video voor \u201cLearn to Fly\u201d bevat 1000 muzikanten:<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n
\n
\n

De beste Grunge Bands van de Jaren ’90: Jouw Feedback<\/strong><\/h2>\n

Heb je herinneringen aan het grungetijdperk? Was je toen al geboren? Laat ons weten wie jij op de lijst zou zetten. Plaats een reactie en deel je verhalen met ons!<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

ADVERTENTIE<\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De jaren 90 stonden bekend om de opkomst van talrijke grungebands. \u25b6\ufe0e Lees ons artikel om te zien wie er in onze toplijst staan! \u2713 <\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":522727,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"","footnotes":""},"categories":[1120],"tags":[],"class_list":["post-522732","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gear"],"category_colors":{"color_key":"gear","css_classes":{"text":"cat-gear","text_light":"cat-gear-light","bg":"cat-bg-gear","bg_light":"cat-bg-gear-light","border":"cat-border-gear","text_on_bg":"cat-text-on-gear"}},"reading_time":{"minutes":5,"formatted":"5 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/522732","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=522732"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/522732\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/522727"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=522732"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=522732"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=522732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}