{"id":448981,"date":"2025-05-26T14:30:58","date_gmt":"2025-05-26T12:30:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/?p=448981"},"modified":"2025-05-26T16:53:36","modified_gmt":"2025-05-26T14:53:36","slug":"15-nummers-met-vette-synth-sounds","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/inspiratie\/15-nummers-met-vette-synth-sounds\/","title":{"rendered":"15 nummers met vette synth-sounds"},"content":{"rendered":"

Sinds de jaren 70 zijn synthesizers een onmisbaar onderdeel van rock- en popmuziek. Aanvankelijk waren het rockbands met een neus voor experimentele dingen, zoals The Who of Pink Floyd, maar vanaf de jaren 80 was er geen houden meer aan wat Kraftwerk of Jean-Michel Jarre cre\u00eberden. Hele muziekgenres zoals Italo Disco of Synth-Pop waren bijna uitsluitend gebaseerd op synthetische geluiden en zelfs in rock mochten toetsenisten meer spelen dan alleen maar saaie pads. Hier hebben we 15 nummers uitgekozen die elke synthesizerfan zou moeten kennen. ?<\/strong><\/p>\n

\n

1. Depeche Mode \u2013 Just Can\u2019t Get Enough<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Het nummer verscheen op Depeche Mode’s eerste album Speak & Spell in 1981 en blijft tot op de dag van vandaag hun meest iconische nummer. De derde single is gemaakt door synthgoeroe Vince Clark, die later nog meer succes oogstte met andere synth-zware bands zoals Yazoo en Erasure. Just Can’t Get Enough is volledig synthetisch geproduceerd (behalve de zang natuurlijk). Het kenmerkende leadgeluid komt van de veel te vaak onderschatte Roland Jupiter-4 – die misschien iets te kleurrijk was voor de bij voorkeur zwart-wit video.<\/p>\n

\n
ADVERTENTIE<\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>

2. Yazoo – Don’t Go<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Laten we verder gaan met een van de post-Depeche Mode projecten van Vince Clark. Yazoo zou nooit zo succesvol zijn geweest zonder de uitstekende stem van Alison Moyet, maar het geluid eromheen kwam volledig van de synthesizers. Yazoo bezorgde ons tussen 1981 en 1983 slechts twee albums, maar nummers als Only You, Nobody’s Diary en Don’t Go zijn vandaag de dag nog steeds cult hits. Het intro van Don’t Go, waardoor je het nummer al na een fractie van een seconde herkent, komt van de ARP 2600, de bas van de Sequential Circuits Pro-One duwt krachtig mee, plus nog een dikke bas uit de Roland Juno-60. Perfect geluid om een soulvolle en krachtige vrouwenstem te begeleiden!<\/p>\n

\n

3. Harold Faltermeyer \u2013 Axel F<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Het titelnummer van Beverly Hills Cop (met Eddie Murphy in de hoofdrol) werd gemaakt met slechts vijf instrumenten, wat misschien veel is voor een rockband, maar meestal extreem weinig voor synthsongs uit de jaren 80. De in M\u00fcnchen geboren Harold Faltermeyer gebruikte een LinnDrum voor de drums, een Moog Modular voor de bas, de Roland JX-3P voor kopergeluiden, de extreem vaak gebruikte Marimba van de Yamaha DX7 en niets minder dan de Roland Jupiter-8 voor het leadgeluid. Een 4e film zou ik niet erg vinden, ook al is het alleen om het nummer nog een keer te horen!<\/p>\n

\n

4. New Order \u2013 Blue Monday<\/h2>\n

 <\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

De bestverkochte maxi-single aller tijden wordt aangedreven op 131 BPM door de beat van de Oberheim DMX. De basdrum van deze drummachine hamert als de disco hits die toen in de mode waren, want dat was de richting die New Order op wilde. En aangezien Kraftwerk in de tijd van voorganger Joy Division al een groot rolmodel was, hoor je het refrein van het nummer Uranium van het album Radioactivity als sample terug in Blue Monday. Combineer dat met de achtste-noot bas uit de Moog Source, een sequencer die niet altijd synchroon speelt, synth-strings, een paar effecten, gitaar, bas, drums – en natuurlijk de onmiskenbare stem van Bernard Sumner!<\/p>\n

\n

5. Pet Shop Boys \u2013 West End Girls<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Terwijl New Order Blue Monday uitbracht, waren de Pet Shop Boys aan het werk en wilden precies doen wat ze hoorden op Blue Monday. Het is dus misschien niet verwonderlijk dat West End Girls met de beat van een Oberheim DMX begint, gevolgd door strings van Oberheims samplerlegendes Emulator I en Emulator II. De bas werd gespeeld door Chris Lowe op een Roland Jupiter-6 en van daaruit via MIDI gelaagd met een percussieve patch van de Yamaha DX7. Daarbovenop komt nog een beknopt vocaal optreden, dit keer van zanger Neil Tennant.<\/p>\n

\n

6. Van Halen \u2013 Jump<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Dit meesterwerk mag niet ontbreken, want eigenlijk bestaat 99,7% van de succesformule van dit nummer uit 1983 (de rest is de gitaarsolo van Eddie Van Halen en de stem van David Lee Roth) uit de synth riff gespeeld door Eddie Van Halen met de Factory Preset A1 van de Oberheim OB-Xa. Zo simpel kan het zijn: zet de synthesizer aan, selecteer het eerste geluid, sla een paar akkoorden en zo heb je een van de grootste hits ooit. Was het maar zo simpel\u2026<\/p>\n

\n

7. Europe \u2013 The Final Countdown<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Een rocknummer, dat vooral vanwege zijn kenmerkende synthgeluid een onmiskenbaar anthem werd. Het idee voor het nummer kwam van zanger Joey Tempest, die de beroemde riff op een Korg Polysix componeerde. Maar \u00e9\u00e9n oscillator per stem was niet dik genoeg voor de rest van de band, dus moesten ze een Roland JX-8P en een Yamaha TX816 aanschaffen om de fanfare te laten klinken zoals het nu doet. Het was het waard!<\/p>\n

\n

8. Eurythmics \u2013 Sweet Dreams<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Ooit gehoord van de Movement Systems drumcomputer? Precies! De beat van Sweet Dreams is ermee gemaakt! Wat eruitziet alsof het net op de tafel van een technicus van Moonbase Alpha 1 heeft gestaan, is in de bijgevoegde video als prototype te zien en is altijd uiterst zeldzaam geweest. De synthesizer die de kenmerkende baslijn genereert, is heel anders: het was een Roland SH-101 die door veel toetsenisten van de jaren 80 in een grijze, rode of blauwe afwerking werd gebruikt!<\/p>\n

\n

9. OMD \u2013 Enola Gay<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Je zou het niet geloven, maar de iconische drummachine waarmee dit nummer begint, werd zo’n beetje aan het einde van het creatieproces opgenomen. OMD speelt het nummer uit 1980 nog steeds als laatste nummer bij elke liveshow. En ja, het is natuurlijk een Roland CR-78, die ook bekend is van het begin van In The Air Tonight van Phil Collins. De leadklank van het nummer, genoemd naar het vliegtuig dat de atoombom op Hiroshima liet vallen, komt van een legendarische Korg Micro-Preset uit het jaar 1978. \u201cEnola Gay, you had thuis gisteren moeten blijven\u201d.<\/p>\n

\n

10. Visage \u2013 Fade to Grey<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Soms is het geweldig als instrumenten niet werken zoals ze zouden moeten werken – en hier is een geweldig voorbeeld! Een Minimoog zou de baslijn spelen op Fade to Grey, maar tijdens de opname werkte hij gewoon niet. Het was gepland in combinatie met de legendarische “Vox Humana”-preset van de Polymoog-oversynth. Maar niets hielp. De Polymoog werd opnieuw gebruikt, dit keer met een blazers-klank. En het is precies dit geluid dat Fade to Grey zo onmiskenbaar maakt.<\/p>\n

\n

11. The Art of Noise \u2013 Moments in Love<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Deze lijst zou niet compleet zijn zonder een nummer geproduceerd door Trevor Horn. De lijst van bands die hij produceerde is eindeloos, van ABC tot Frankie Goes tot Hollywood tot tATu. En keer op keer gebruikte hij de Fairlight CMI, een ontzettend dure sampler voor de huidige maatstaven, die eind jaren 70 uitkwam en vooral beroemd werd vanwege zijn fantastische fabrieksgeluidsbibliotheek en zijn enigszins krassend geluid. We kozen voor Moments in Love omdat dit nummer op een beroemd geluid uit deze bibliotheek gebaseerd is, het voorbeeld ARR1. Ze voegden een sample toe van een blueszangeres genaamd Sarah bovenop de ARR1, en dat is de combinatie die dit kenmerkende geluid cre\u00eberde.<\/p>\n

\n

12. Underworld \u2013 Born Slippy (Nuxx)<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Underworld combineerde in de jaren ’90 technobeats van de Roland TR-909 met verdere synthesizerelementen en heerlijk vervormde vocalen en bracht hun geluid naar de grote festivalpodia. Het nummer Born Slippy, dat ook te horen is in de cultfilm Trainspotting, is tot op de dag van vandaag hun grootste hit. De Roland Juno-106 is hier ook verantwoordelijk voor: deze levert het geluid voor de beroemde akkoordenreeks. Welke andere synths werden gebruikt, is nog steeds een raadsel.<\/p>\n

\n

13. Faithless \u2013 Insomnia<\/h2>\n

 <\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Pizzicato to the Max \u2013 zo zou je het basisidee achter dit nummer kunnen samenvatten. Faithless sprong mee op de pizzicatogolf die in 1996 zijn hoogtepunt bereikte in de technoclubs en cre\u00eberde er met Insomnia een popmonument voor. Het geluid? Volgens toetsenist Sister Bliss kwam het van een Roland JD-800, maar Roland verkocht dit sample ook in verschillende andere synthesizers en romplers uit de jaren ’90, wetende dat dit een van de belangrijkste synthgeluiden van het decennium was.<\/p>\n

\n

14. Tame Impala \u2013 Let it Happen<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

Genoeg jaren 80 en 90, laten we ons wenden tot nummers die nog klassiekers moeten worden, maar nog steeds opvallen door hun synthesizerklanken. Kevin Parker, het hoofd van de Australische band Tame Impala, stond ten tijde van Let it Happen in 2015 vooral bekend om het gebruik van twee synthesizers van het bedrijf Roland: de Juno-106, een typische analoge vertegenwoordiger van de jaren 80, en de JV-1080, de belichaming van de jaren negentig rompler. Je vindt er ook live-opnames waarin hij andere synthesizers gebruikt, bijvoorbeeld van Moog, want tenslotte: het blijft de juiste mix die het maakt tot wat het is..<\/p>\n

\n

15. Molchat Doma \u2013 Na Dne<\/h2>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

De band Molchat Doma uit Minsk werd pas in 2017 opgericht, maar is al lang bekend bij veel fans van New Wave en Industrial. Perfecte muziek voor het veelvuldig gebruik van synthesizers, wat ook te horen is op hun nummer Na Dne uit 2018. De bas \u2013 hoe dik die ook is \u2013 komt uit een Minimoog. De drums waren geprogrammeerd met samples van een LinnDrum. Andere synths die door Molchat Doma worden gebruikt, zijn voornamelijk klassiekers zoals Roland Alpha-Juno, Yamaha DX100 en DX7, evenals een huidige Roland Jupiter-X.<\/p>\n

\n

Meer synth-geluiden: Thomann Synthesizers<\/a><\/h2>\n

Wil je nog meer input uit de synthesizerwereld? Check dan ons YouTube-kanaal \u201cThomann’s Synthesizers<\/a>\u201d. Vette sounds, tests, tips, trucs en tutorials van synths en apparatuur wachten op je!<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n
\n

Welke nummers zou je nog meer aan de lijst toevoegen? Laat het ons weten in de comments! \u270d<\/strong><\/p>\n

ADVERTENTIE<\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hier zijn 15 nummers en hun synths!<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":448923,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"","footnotes":""},"categories":[10694],"tags":[],"class_list":["post-448981","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspiratie"],"category_colors":{"color_key":"inspire","css_classes":{"text":"cat-inspire","text_light":"cat-inspire-light","bg":"cat-bg-inspire","bg_light":"cat-bg-inspire-light","border":"cat-border-inspire","text_on_bg":"cat-text-on-inspire"}},"reading_time":{"minutes":8,"formatted":"8 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/448981","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=448981"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/448981\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/448923"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=448981"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=448981"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=448981"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}