{"id":437989,"date":"2020-10-09T08:00:45","date_gmt":"2020-10-09T06:00:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/?p=437989"},"modified":"2020-10-09T18:48:17","modified_gmt":"2020-10-09T16:48:17","slug":"10-feiten-over-john-lennon-op-zijn-80ste-verjaardag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/inspiratie\/10-feiten-over-john-lennon-op-zijn-80ste-verjaardag\/","title":{"rendered":"10 feiten over John Lennon op zijn 80ste verjaardag"},"content":{"rendered":"

Een eerbetoon aan de onvergetelijke…<\/h3>\n

John Lennon<\/strong>, wereldberoemde mede-oprichter en lid van de legendarische Beatles, was verreweg een van de meest oogverblindende figuren in de muziekgeschiedenis. Hij was een van de meest briljante songwriters en meest invloedrijke muzikanten aller tijden. Hij stierf veel te vroeg op veertigjarige leeftijd. Op 9 oktober van dit jaar zou John Lennon 80 jaar zijn geworden. Dat is reden genoeg voor een retrospectief over het werk van deze geliefde dromer…<\/p>\n

1. Middelste naam uit de onrust van de Tweede Wereldoorlog<\/h3>\n

John werd geboren op 9 oktober 1940 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door de doorgaans moeilijke omstandigheden groeide hij op bij zijn tante. Zijn volledige naam was “John Winston Lennon”, waarbij zijn middelste naam naar de toenmalige Britse premier Winston Churchill verwijst. Ook Churchill was een rebel met veel innerlijke conflicten en een politieke gedachte die niet in tegenspraak was met de idealen van John: “Als iedereen vrede eiste in plaats van een ander televisietoestel, dan zou er vrede zijn.”<\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

2. Een bescheiden en zeer bekwame gitarist<\/h3>\n

John schepte nooit echt op over zijn vaardigheid op de gitaar, voor hem was het meer een middel om een doel te bereiken. Hij was er niet in ge\u00efnteresseerd om zichzelf als een acrobatische gitaarheld te bewijzen, verre van dat. Belangrijker waren de songwriting en de levering, waar hij beide in excelleerde. Zijn ritmespel was echter zo goed, al viel het vaak niet op, paste het perfect in de songs. Voor die tijd was zijn spel absoluut bijzonder en, ondanks al zijn nonchalance, spectaculair, met een pionierskarakter. Vaak speelde John de ritmepartijen in snelle triolen zoals op “All My Loving<\/strong><\/a>“. Daarbij gebruikte hij vaak zogenaamde banjo-akkoorden, dwz akkoorden op vier snaren. Dat hij daadwerkelijk ook de banjo speelde, was duidelijk hoorbaar in zijn spel.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

3. Complexe componist en songwriter<\/h3>\n

De tempo’s en akkoordcombinaties van Lennons liedjes waren allesbehalve mainstream. Terwijl bands als de Rolling Stones zich meer bluesgeori\u00ebnteerd waren, maakten Lennon & Co. Gebruik van majeurakkoorden en mineurakkoorden, en verwerkten veel toonsoort wijzigingen. Ze waren duidelijk verliefd op de tonen die niet alleen uit de grondtoon, de derde en de vijfde voortkomen.<\/p>\n

Steeds weer flirtte Lennon met de none, zoals in de legendarische intro inclusief de hook van “I Feel Fine<\/strong><\/a>.” Of de complexiteit opzettelijk was in termen van muziektheorie of meer toevallig was, is niet echt duidelijk.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

4. Van de Reeperbahn naar de rest van de wereld<\/h3>\n

De glamour met de duizenden schreeuwende tieners was er natuurlijk niet altijd. Integendeel, hadden de Beatles het moeilijk gehad. Vanaf 1960 waren ze twee jaar in Hamburg bezig, waar ze regelmatig in de Star Club optraden. Uiteindelijk waren ze daar de huisband voor entertainment en dans en traden ze meestal meerdere keren per dag op. Deze periode was voor hen voordelig omdat ze zichzelf ook op het podium konden horen. Dat ging veranderen toen ze terugkeerden naar Liverpool. De zogenaamde Beatlemania barstte over de hele wereld los, met het bekende extatische en hysterische geschreeuw van fans. De versterkers en geluidssystemen van die tijd zijn niet te vergelijken met die van nu, dus bij de meeste optredens konden de Beatles zichzelf niet horen vanwege de oorverdovende fans. John hield daar niet van.<\/p>\n

<\/p>\n

5. Het Rooftop Concert<\/h3>\n

Het laatste gezamenlijke concert van de Beatles vond plaats op 30 januari 1969. Later werd het bekend als het Rooftop Concert. Ze traden op op het dak van het Apple-gebouw in Londen en lieten zichzelf filmen. De voorstelling was bedoeld voor de film “Let It Be”. In die tijd hadden de Beatles net een vermoeiende en slopende tijd achter de rug, ze zijn al lang uitgevallen. Het Rooftop-Concert was al het teken van hun aanstaande, maar nog niet aangekondigde ontbinding. Kort daarna, in 1970, verlieten McCartney en Lennon de band. Ze maakten zelfs ruzie over wie als eerste zou gaan!<\/p>\n

<\/p>\n

 <\/p>\n

6. Denker en vredeactivist<\/h3>\n

Samen met zijn tweede vrouw Yoko Ono, die hij in 1966 had ontmoet, zette John zich sterk in voor wereldvrede. Steeds weer brachten ze vreedzame protesten tegen de oorlog in Vietnam onder de aandacht. Hij was niet \u2018alleen\u2019 medeoprichter en leider van de Beatles. Tegelijkertijd was hij een belangrijke vredesactivist en maatschappijcriticus. Als soloartiest schreef hij politiek gemotiveerde hits zoals “Give Peace a Chance<\/strong><\/a>” en “Happy Xmas (War Is Over)<\/a>“<\/strong>. Het bekendste lied van John Lennon wordt nog steeds beschouwd als een van de belangrijkste liedjes voor vrede: “Imagine<\/strong><\/a>“.<\/p>\n

\n
\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n
\n

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p>\n

Meer informatie<\/a> <\/div>\n

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

7. Lennon en zijn elektrische gitaren<\/h3>\n

Voor elektrische gitaren had Lennon vooral vertrouwd op de\u00a0Rickenbacker-325-<\/a>\u00a0modellen.\u00a0Vanaf 1965 speelde hij bijna uitsluitend zijn semi-akoestische\u00a0Epiphone Casino<\/a>.\u00a0Eerst verscheen het in de\u00a0sunburst-finish<\/a>.\u00a0Daarna begon de psychedelische hype en werd de gitaar abrupt overschilderd en vervolgens weer gestript tot de gereduceerde\u00a0natuurlijke finish<\/a>\u00a0zoals bijvoorbeeld bij het Rooftop Concert.\u00a0Het bijzondere van het Casino: in tegenstelling tot de meeste semi-akoestiek,\u00a0heeft het geen sustainblok.\u00a0Het resultaat is dat\u00a0de top veel vrijer kan trillen.\u00a0Vooral uniek voor zuivere of licht crunchy geluiden!<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

8. Zijn akoestische gitaar werd voor $ 2,4 miljoen geveild<\/h3>\n

John had in 1962 in Liverpool een Gibson J160E gekocht. Ongeveer een jaar lang speelde hij op de akoestische gitaar. Toen hij op dit instrument speelde, speelde hij, samen met Paul McCartney, nummers als “All My Loving”, “I Want to Hold Your Hand” en “She Loves You”. TIjdens een concert in december 1963 in Londen was de gitaar verdwenen. In 2015 verscheen de bijna 50 jaar verloren geliefde opnieuw op de “Rock’n’Roll Auction” in Beverly Hills bij het Washington Julien\u2019s veilinghuis, waar het werd geveild! De prijs: 2,4 miljoen dollar (ongeveer 2,2 miljoen euro).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

9. De tragedie van zijn dood<\/h3>\n

Op 8 december 1980 gebeurde het ongelooflijke: John werd buiten zijn huis in Central Park in New York met vier kogels van dichtbij doodgeschoten door een geestelijk gestoorde man. Hij stierf aan zijn verwondingen in het Roosevelt General Hospital. De moordenaar zit sindsdien in een gevangenis in New York. Hij had zelf schuld gepleit. Nu, na vier decennia, toont hij voor het eerst wroeging en verontschuldigt hij zich voor zijn daden. Onlangs heeft het paroolcommissie hem voor de elfde keer voorwaardelijke vrijlating geweigerd.<\/p>\n

<\/p>\n

10. Zijn nalatenschap<\/h3>\n

Hoewel vaak bedachtzaam, zat John Lennon altijd in het midden van het leven.\u00a0Hij was een rusteloze doener die niet kon of wilde stilstaan, permanent op zoek naar het nieuwe en zinvolle.\u00a0Des te meer passend is zijn uitspraak: \u201cHet leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt<\/em>\u201d John Lennon was een provocateur, cynicus, vredestichter, weldoener en heeft onze levens verrijkt.<\/p>\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 9 oktober 2020 zou John Lennon 80 jaar oud zijn geweest. Met dit blogartikel vieren we de legende en zijn werk.<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":437964,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"","footnotes":""},"categories":[10694],"tags":[],"class_list":["post-437989","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspiratie"],"category_colors":{"color_key":"inspire","css_classes":{"text":"cat-inspire","text_light":"cat-inspire-light","bg":"cat-bg-inspire","bg_light":"cat-bg-inspire-light","border":"cat-border-inspire","text_on_bg":"cat-text-on-inspire"}},"reading_time":{"minutes":6,"formatted":"6 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/437989","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=437989"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/437989\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/437964"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=437989"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=437989"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=437989"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}