{"id":417690,"date":"2020-04-08T18:30:29","date_gmt":"2020-04-08T16:30:29","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/?p=417690"},"modified":"2020-05-05T18:01:47","modified_gmt":"2020-05-05T16:01:47","slug":"de-geschiedenis-van-de-synthesizer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/gear\/de-geschiedenis-van-de-synthesizer\/","title":{"rendered":"De geschiedenis van de synthesizer"},"content":{"rendered":"

De geschiedenis van synthesizers in een paar alinea\u2019s te verkorten is een vrij complexe operatie: als een puzzel, bestaat dit verhaal uit talloze inzichten en uitvindingen die de afgelopen twee eeuwen door briljante geesten zijn ontwikkeld.<\/strong><\/p>\n

\n

Begin<\/span><\/h2>\n

Wie kwam op het idee van dit muziekinstrument? Om de vraag te beantwoorden kunnen we onze ogen richten op de eerste experimenten die elektriciteit en geluid hebben verbonden, zoals die van Alfred Graham in 1895 en tot het ontstaan van een baanbrekend spanningsgeregeld apparaat leidde: de Electric Musical Tones.<\/p>\n

Toen William Du Bois Duddell door de Londense regering werd opgeroepen om het gezoem van de volta\u00efsche booglampen die de straten verlichtten op te lossen, merkte hij dat de hoorbare frequenties die door lampen worden uitgezonden, bestuurd konden worden door het veranderen van de spanning die op de elektroden werd aangebracht.<\/p>\n

\"\"<\/a>
singing arc<\/figcaption><\/figure>\n

Zo is de Singing Arc ontstaan, een elektrisch instrument waarvan het concept niet ver verwijderd was van wat in de keyboards van spanningsgestuurde synthesizers zal worden gebruikt. De elektrische spanning wordt verhoogd of verlaagd met een verhouding van 1 Volt per octaaf. Maar zover waren we nog niet\u2026<\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Synthesizers behoren tot de familie van elektronische instrumenten; om als zodanig te worden gedefinieerd, moet een muziekinstrument geluiden produceren van een of meer elektronische generatoren zoals kleppen of oscillatoren – dwz apparaten die een sinusvormig, vierkant of driehoekig signaal kunnen leveren zonder dat er een specifiek signaal op de ingang wordt toegepast, waarbij de enige voedingsspanning wordt benut- zonder de hulp van enige akoestische of mechanische trillingen.<\/p>\n

<\/span><\/p>\n

De annus mirabilis<\/em> van elektronisch geluid is 1906, het jaar waarin de triode werd ontdekt die, juist vanwege de eigenschappen van de oscillator in de audioband, aanvankelijk bekend stond onder de naam Audion of thermionische klep. Uitgevonden door Lee de Forest werd de triode uit een ander briljant idee geboren, namelijk uit de diode van John Ambrose Fleming, die het in 1904 had gepatenteerd: als de diode de stroomstromingen kon regelen, kon de triode de elektrische signalen in de ingang versterken of hardnekkige oscillaties genereren.<\/p>\n

<\/span><\/p>\n

\n
ADVERTENTIE<\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div>

Ontwikkeling<\/h2>\n

Een ingewikkeld pad van muzikale innovaties – zoals Theremin<\/a>, Ondes Martenot en Trautonium – leidt ons naar de RCA Mark II Sound Synthesizer, een apparaat dat in 1957 door Columbia University in New York werd aangeschaft en vanaf 1951 door de ingenieurs Herbert Belar en Harry Olson van de Bell Laboratories werd gebouwd.<\/p>\n

\"\"<\/a>
RCA Mark II<\/figcaption><\/figure>\n

Geacht als het eerste elektronische geluidsproductiesysteem dat de oscillatoren en de daarop aangesloten modules automatiseerde, maakte het mogelijk om de hoogte, de intensiteit en het timbre van het geluid te controleren door middel van een protocol dat door de componist op een rol geperforeerd papier werd afgedrukt; het geluid werd gegenereerd door twaalf sinusvormige oscillatoren en de golfvorm kon via de filters worden gemoduleerd en verwerkt. De Mark II was verre van een eenvoudig te gebruiken hulpmiddel en nam met zijn omvang een hele kamer in beslag: zijn monsterlijke omvang dankt zijn bijnaam, Victor (uit Frankenstein, natuurlijk!).<\/p>\n

<\/span><\/p>\n

De meest beknopte teksten gewijd aan het rijk van synthesizers laten vaak een aantal belangrijke voorbeelden weg die aan de ontwikkeling van de Mark II voorafgingen, zoals de optische synthesizers die sinds de jaren twintig in Rusland zijn ontwikkeld – zie Yevgeny Murzin’s ANS ontworpen sinds 1937 – of de Electronic Sackbut ( 1945 – 1948) door de Canadees Hugh Le Caine, die door velen als de voorloper van de spanningsgestuurde synthesizers wordt beschouwd.<\/p>\n\n\t\t