{"id":10002513,"date":"2025-10-17T14:30:00","date_gmt":"2025-10-17T12:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/?p=10002513"},"modified":"2025-10-17T10:12:36","modified_gmt":"2025-10-17T08:12:36","slug":"overdrive-pedaal-geschiedenis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/inspiratie\/overdrive-pedaal-geschiedenis\/","title":{"rendered":"Het bizarre verhaal van hoe de overdrive-pedaal werd uitgevonden"},"content":{"rendered":"\n

Overdrive-pedalen behoren tot de belangrijkste en populairste gitaareffecten en zijn onlosmakelijk verbonden met het geluid van de elektrische gitaar. Maar hoe is de overdrive-pedaal eigenlijk ontstaan, en wat is het verschil met boost, distortion en fuzz? Laten we de hobbelige weg verkennen van de eerste distortion-stompbox tot de moderne overdrive-pedaal.<\/p>\n\n\n\n

De geboorte van het vervormde elektrische gitaargeluid in de jaren \u201950 en \u201960<\/h2>\n\n\n\n

De geschiedenis van het vervormde elektrische gitaargeluid is nauw verbonden met een reeks toevalligheden. Strikt genomen begon het met het opzettelijk verkeerd gebruiken van gitaar- en studiotechniek. Vermoedelijk hoorden mensen voor het eerst vervormde elektrische gitaren begin jaren \u201950, toen gitaristen hun (destijds nog vrij zwakke) buizenversterkers op vol volume zetten. Hoewel de resulterende buizenvervorming vanuit technisch oogpunt een ongewenst “neveneffect” was, werd het geluid al snel populair.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"TS808\"\n\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Ibanez<\/p>\n

TS808<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (297)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 187 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

De single “Rocket 88” uit 1951 van Ike Turner en Jackie Brenston bevatte een vreemd zoemend gitaargeluid. Naar verluidt veroorzaakt door een doorboorde gitaarluidspreker, wordt dit geluid door velen beschouwd als het begin van gitaarvervorming. Een vergelijkbaar verhaal gaat op voor het gitaargeluid in “You Really Got Me” van The Kinks uit 1964. Hier zou een luidspreker opzettelijk zijn bewerkt met scheermesjes of breinaalden.<\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div>

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div> <\/div> <\/div><\/div>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n

Ike Turner\/Jackie Brenston \u2013 Rocket 88<\/h3>\n\n\n\n
\n
<\/div>
<\/div>

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div>

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div> <\/div> <\/div><\/div>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n

The Kinks \u2013 You Really Got Me<\/h3>\n\n\n\n

De meest betekenisvolle anekdote stamt echter uit 1961 en leidde uiteindelijk tot de uitvinding van het distortion-pedaal. Tijdens de opname van het nummer “Don’t Worry” van Marty Robbins ontstond er een probleem met het preamp-gedeelte van een mengtafelkanaal. Door tijdgebrek en gebrek aan alternatieven werd het defecte kanaal toch gebruikt. Het resultaat was een vreemd, ruw, fuzz-achtig bassgeluid, dat vanaf 1:26 in de solo te horen is.<\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div>

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div> <\/div> <\/div><\/div>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n

Marty Robbins \u2013 Don’t Worry<\/h3>\n\n\n\n

Glenn Snoddy, de geluidstechnicus bij de sessie, was zo gecharmeerd van het geluid van het defecte kanaal dat hij besloot de kapotte preamp na te bouwen als een compacte standalone-versie. Zo werd de Maestro FZ-1 Fuzz-Tone geboren. Een jaar later kwam een zekere Keith Richards een van deze kastjes tegen en gebruikte hem beroemd voor de intro van “(I Can’t Get No) Satisfaction” in 1965.<\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div>

Ontgrendel deze inhoud<\/a> Accepteer de vereiste service en deblokkeer de inhoud<\/a> <\/div> <\/div> <\/div><\/div>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n

The Rolling Stones \u2013 (I Can’t Get No) Satisfaction<\/h3>\n\n\n\n

Samen met de Sola Sound Tone Bender (1965) en de Arbiter Fuzz Face (1966) droeg de Maestro Fuzz in hoge mate bij aan de vormgeving van de rockmuziekstijl in de late jaren zestig. Bekende gebruikers waren onder andere Jeff Beck, Jimi Hendrix en Jimmy Page. Strikt genomen waren de eerste distortion-pedalen fuzz-pedalen, die qua klank weinig gemeen hadden met het geluid van een overstuurde buizenversterker. De uitvinding van de overdrive-pedaal zou nog bijna een decennium op zich laten wachten.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"Warm\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Warm Audio<\/p>\n

Warm Bender Fuzz<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (14)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 179 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Warm Audio Warm Bender \u2013 Een moderne interpretatie van de Tone Bender<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"JH\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Dunlop<\/p>\n

JH F1<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (59)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 222 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Dunlop JH F1 FuzzFace \u2013 Jimi Hendrix in een Box<\/p>\n\n\n\n

Van fuzz tot boost tot distortion: gitaarvervorming in de jaren 1970<\/h2>\n\n\n\n

Met de opkomst van rockmuziek in de late jaren \u201960 en vroege jaren \u201970 kregen gitaristen steeds meer honger naar vervorming. Krachtige buizenversterkers van Vox, Fender en Marshall waren in staat om grote zalen en arena\u2019s te vullen. De enige manier om deze 50- tot 100-watt monsters te vervormen was echter door de eindversterker te overbelasten. Het resultaat was vanuit hedendaags perspectief een relatief lichte vervorming, gecombineerd met een oorverdovend volume.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"EP\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Xotic<\/p>\n

EP Booster<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (337)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 125 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Xotic EP Booster \u2013 een replica van de legendarische Echoplex-preamp<\/p>\n\n\n\n

Fuzzpedalen konden meer vervorming produceren, maar veranderden ook het basisgeluid van de gitaar. Daarom gingen muzikanten op zoek naar manieren om het gitaarsignaal zelf te versterken (“boosten”) om zo meer buizenverzadiging te verkrijgen. Eind jaren \u201960 en begin jaren \u201970 werden hiervoor vaak de voorversterkers van tape-echo\u2019s zoals de Echoplex EP-3 gebruikt. De LPB-1 van Electro Harmonix, die in 1968 op de markt kwam en nog steeds verkrijgbaar is, wordt beschouwd als de eerste “clean boost” in pedaalformaat.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"LPB-1\"\n\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Electro Harmonix<\/p>\n

LPB-1<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 8.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (694)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 40 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

De veteraan \u2013 de Electro Harmonix LPB-1 Booster<\/h2>\n\n\n\n

Rond dezelfde tijd werden de schakelingen van vloerpedaaltjes verfijnd om mildere, meer harmonische soorten vervorming te produceren. Klassieke pedalen zoals de MXR Distortion + (1974), Boss DS-1 (1978) en ProCo Rat (1978) zagen het levenslicht. Veel van deze schakelingen dekten al een breed spectrum aan vervormingsniveaus en kwamen qua geluid dichter in de buurt van overstuurde buizenversterkers dan de eerdere pedalen.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"Rat\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Proco<\/p>\n

Rat 2 Distortion<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (1562)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 95 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Tijdloze distortion-klassieker \u2013 de ProCo Rat<\/p>\n\n\n\n

De geboorte van de overdrive-pedaal in de late jaren \u201970<\/h2>\n\n\n\n

De vraag welk pedaal de eerste echte overdrive was, blijft onderwerp van discussie, omdat de grenzen tussen boost, overdrive en distortion vloeiend zijn. Toch worden de Boss OD-1 (1977) en de DOD 250 (1978) algemeen beschouwd als de eersten in hun soort \u2013 niet in de laatste plaats vanwege het woord “overdrive” in hun naam.<\/p>\n\n\n\n

Een heruitgave van de DOD 250 Overdrive Preamp<\/h2>\n\n\n\n

Beide pedalen hadden enkel een gain- en levelregelaar en konden zowel het gitaarsignaal boosten als zelf vervorming genereren. In tegenstelling tot veel distortion-pedalen maakten deze schakelingen gebruik van zogenaamde “soft clipping”. Dit type overdrive leverde een zachtere en meer gecomprimeerde vorm van vervorming op en klonk voor veel gitaristen “authentieker” dan fuzz- of distortion-pedalen.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"DOD\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Digitech<\/p>\n

DOD Overdrive Preamp 250<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (15)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 95 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Bovendien werkten overdrives bijzonder goed in combinatie met reeds vervormde versterkers. Nauwelijks een ander pedaal is in dit opzicht zo invloedrijk als de Ibanez Tubescreamer uit 1979, die vandaag de dag nog steeds als het uitgangspunt geldt voor talloze overdrive-schakelingen.<\/p>\n\n\n\n

Het felgroene cultpedaal \u2013 de Ibanez Tubescreamer<\/h2>\n\n\n\n

Het Tubescreamer-geluid wordt gekenmerkt door een boost in de middenfrequenties met gelijktijdige afzwakking van de bas, waardoor de gitaar in veel situaties beter door de mix snijdt. Dankzij de combinatie van milde vervorming en hoge boost-capaciteit werd de Tubescreamer een trouwe metgezel van vele gerenommeerde blues-, hardrock- en metalgitaristen en vormde het gitaargeluid minstens zo ingrijpend als de eerste fuzzpedalen.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"TS9\"\n\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Ibanez<\/p>\n

TS9<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (510)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 131 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n
\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"Vintage\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Harley Benton<\/p>\n

Vintage Overdrive<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (1382)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 30 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

“Transparant,” “dynamisch,” “amp-achtig” \u2013 overdrive toen en nu<\/h2>\n\n\n\n

Hoewel de eerste overdrive-schakelingen tot op de dag van vandaag zeer populair zijn, heeft de wereld van vervorming sinds het einde van de jaren \u201970 niet stilgestaan. Tegenwoordig omvat de term “overdrive” een breed scala aan pedalen in het lage tot middelhoge gain-bereik, waarvan sommige nog maar weinig gemeen hebben met de klassiekers.<\/p>\n\n\n\n

In de jaren \u201990 kwamen daar een aantal moderne klassiekers bij, zoals de Klon Centaur (1990), Marshall Blues Breaker (1991) en Nobels ODR-1 (1993), die het dynamische gedrag van een overstuurde buizenversterker veel authentieker konden nabootsen dan de eerste overdrives.<\/p>\n\n\n

\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"Bluesbreaker\"\n\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Marshall<\/p>\n

Bluesbreaker<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (66)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 149 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

De heruitgave van de beroemde “Transparent Overdrive” \u2013 de Marshall Bluesbreaker<\/h2>\n\n\n
\n \n \n \n
\n \n
\n
\n \"ODR-1\n <\/div>\n <\/div>\n \n \n
\n \n

Nobels<\/p>\n

ODR-1 BC<\/h3>\n <\/span>\n\n
\n Beoordeling 9.00 van de\n 10<\/span>\n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n \n
\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n
\n <\/svg>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
\n (156)\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n\n
\n \n 99 \u20ac <\/span>\n <\/div>\n\n <\/div>\n
\n \n \n Bekijk product\n <\/span>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n <\/div>\n\n\n\n

Een must-have voor veel Nashville sessiemuzikanten \u2013 de Nobels ODR-1<\/h2>\n\n\n\n

Veel gitaristen zweren tegenwoordig bij overdrive-geluiden die zo puur (transparant) mogelijk zijn en hebben soms een arsenaal aan verschillende stompboxen op hun pedalboard voor alle denkbare situaties. Toch blijft de invloed van de eerste overdrive-pedalen onverminderd groot, en zelfs de meest vooruitstrevende gitarist komt vroeg of laat een Tubescreamer tegen. Terugkijkend kan de ontwikkeling van de overdrive-pedaal worden beschouwd als een van de meest stijlbepalende uitvindingen in de geschiedenis van de rockmuziek.<\/p>\n\n\n\n

Overdrive-pedalen: jouw mening<\/h2>\n\n\n\n

Welke overdrive-klassiekers staan er op jouw pedalboard? Laat het ons weten in de reacties!<\/p>\n\n\n\n

\"Overdrive-pedaal<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Van toevallige oversturing tot iconische klanken \u25b6\ufe0e Ontdek hoe de overdrive-pedaal de elektrische gitaarmuziek revolutioneerde \u2713 <\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":10002518,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"","footnotes":""},"categories":[10694],"tags":[],"class_list":["post-10002513","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspiratie"],"category_colors":{"color_key":"inspire","css_classes":{"text":"cat-inspire","text_light":"cat-inspire-light","bg":"cat-bg-inspire","bg_light":"cat-bg-inspire-light","border":"cat-border-inspire","text_on_bg":"cat-text-on-inspire"}},"reading_time":{"minutes":6,"formatted":"6 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10002513","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10002513"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10002513\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10002519,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10002513\/revisions\/10002519"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10002518"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10002513"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10002513"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.de\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10002513"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}