10 albumhoezen en hun betekenis

10 albumhoezen en hun betekenis

De culturele en visuele impact van albumhoezen is niet te onderschatten: afbeeldingen die voor altijd in onze herinneringen blijven, geassocieerd met de emoties en sensaties die de muziek overbrengt. Voor zulke unieke blikvangers storten grafisch ontwerpers, reclamebureaus en de muzikanten zelf veel van hun creatieve energie. Voor sommige artiesten is de beslissing over de hoes complexer dan het muzikale compositieproces zelf. Het gaat tenslotte om het verkoop van een kunstwerk in een vierkant formaat, niets te maken met componeren. Hier zijn 10 voorbeelden van albumhoezen die geschiedenis hebben geschreven …


The Beatles – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (1967)

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band - Wikipedia

De Beatles waren niet alleen muzikaal revolutionair, maar ook in het ontwerp van hun albumhoezen. Tegen 1967 was het kiezen van een hoes die rekening hield met de verkoop ervan niet langer een prioriteit, want ze hadden het gevoel dat ze toch miljoenen exemplaren zouden verkopen. Voor Sgt. Pepper’s werd er een foto met in totaal 70 persoonlijkheden gemaakt. Hiervoor werden hun dubbelgangers van het wassenbeeldenmuseum Madame Tussauds gebruikt. In de fotorealistische collage wilden ze een gemeenschap van ‘nieuwe vrije mensen’ symboliseren. Vooraan geplaatst, in een bloembed en omgeven door een grote verscheidenheid aan gebruiksvoorwerpen, staat de naam BEATLES, samengesteld uit hyacinten en het resultaat was een boodschap van diversiteit, aardse contrasten en gemeenschappelijkheid.

 

The Velvet Underground – The Velvet Underground & Nico (1967)

Andy Warhol, bekend om zijn excentrieke presentaties, schreef met The Velvet Underground & Nico ook designgeschiedenis. Het album uit de begintijd van Lou Reed en zijn bandleden bij Velvet Underground werd bijna volledig door Warhol geproduceerd, ontworpen en op de markt gebracht. Het zou een van de baanbrekende mijlpalen worden van underground-muziek en later independent- en punk-muziek. Vanwege het opvallende motief wordt het album vaak het bananenalbum genoemd, wat zeker niet denigrerend is. Op de eerste persingen (en enkele nieuwere heruitgaven zoals in de onderstaande video) kon de pop art banaan zelfs gepeld worden, en daaronder … (wat, denk je dat we het gaan verpesten?) Sommigen zeggen dat de albumhoes een commentaar is over de donkere kant van de moderne consumptiemaatschappij.

YouTube

Door de video te laden, accepteer je het privacybeleid van YouTube.
Kom meer te weten

Laad video

 

Deep Purple – Deep Purple in Rock (1970)

Deep Purple in Rock - Wikipedia

De hoes van Deep Purple in Rock mag niet ontbreken in deze lijst. Het 4e studioalbum van de Britse rockpioniers wordt ook wel “In Rock” genoemd. De albumhoes toont de portretten van de bandleden als gigantische stenen sculpturen. De afbeelding is gebaseerd op het Mount National Memorial, een monument dat in 1941 is voltooid met monumentale portretkoppen van de vier meest symbolische Amerikaanse presidenten van die tijd. De rocklegendes verruilden simpelweg hun hoofd voor die van de presidenten. In 1970 legde Deep Purple in Rock de jaren ’60 het zwijgen op en hielp hardrock te lanceren. Dit jaar blikt het album terug op 50 jaar geschiedenis.

 

Simon & Garfunkel – Bridge over Troubled Water (1970)

Bridge over Troubled Water door soft rock en folkduo Simon & Garfunkel resoneerde in miljoenen huishoudens. Het nummer heeft meerdere Grammy’s gewonnen en is opgenomen in de Rock and  Roll Hall of Fame. Op de hoes zelf staan ​​Paul Simon en Art Garfunkel redelijk goed bij elkaar. Tot zover goed. Er is echter een optische illusie ingebouwd en niemand weet of dit per ongeluk of met opzet is gebeurd: als je het gezicht van Paul Simon verbergt, wordt zijn haar plotseling de snor en baard op de kin van Art Garfunkel. Is het je ooit opgevallen?

 

Rolling Stones – Sticky Fingers (1971)

Een paar jaar later werd een ander ontwerpidee van Andy Warhol weer een groot succes. Het idee met de broekrits op de hoes van Sticky Fingers kwam van de popartlegende. Het hoofdmotief toont het onderlichaam van acteur Joe Dallesandro in strakke spijkerbroek van de voor- en achterkant, waarbij zijn ‘bobbel’ duidelijk te zien is. In de eerste editie is een werkende ritssluiting verwerkt, met daarachter een afbeelding van een witte onderbroek. En dat is precies waar de muziek was. Op dit album verschijnt het bekende Stoneslogo met lippen en tong uit de pen van grafisch ontwerper John Pasche voor het eerst. Het logo weerspiegelde de anti-autoritaire houding van de Stones en met opzettelijke seksuele provocatie.

 

Pink Floyd – The Dark Side of the Moon (1973)

Aan het begin van de jaren zeventig waren de bandleden van Pink Floyd geïrriteerd door het feit dat hun muziek bijna uitsluitend een sfeervolle soundtrack voor dronkaards en drugsverslaafden opleverde. Ze zaten in een impasse. Het stichtende lid Syd Barrett moest de band in 1968 verlaten vanwege een mentale achteruitgang als gevolg van zijn overmatig drugsgebruik. Roger Waters & co. wilde zichzelf positioneren met andere belangrijke wereldproblemen en deze zorgen kwamen ook terug op de albumhoes: grafisch ontwerper Storm Thorgerson plaatste een driehoekig prisma voor een zwarte achtergrond. Een witte lichtbundel raakt het prisma, waarna het licht in de spectrale kleuren van de regenboog diffundeert. De spectrale kleuren die uitwaaieren om de regenboog te vormen, maken deel uit van de hoes en illustreren zo de hartslag, die zowel aan het begin als aan het einde van het album te horen is.

 

The Police – Can’t Stand Losing You (1978)

Even explosief als provocerend, stak The Police, rond bandleider Sting, hun vinger in een taboe zweer. “Can’t Stand Losing You” gaat over zelfmoord. En op de hoes stond hun drummer, Stewart Copeland, die aan een strop hing boven een smeltend ijsblok. De BBC verbood de single uit hun radiogolven totdat er een alternatieve hoes was gearrangeerd. Op de zwarte lijst worden gezet door de BBC zorgde voor veel spraakmakende publiciteit. Ook was de band erin geslaagd het taboe-onderwerp zelfmoord dichter bij het publiek te brengen, een broodnodige zet in de samenleving.

 

Supertramp – Breakfast in America (1978)

Breakfast in America - Wikipedia

Een van de bekendste hoezen in de muziekgeschiedenis is het album Breakfast in America van Supertramp. De Britse band, op hun hoogtepunt, leefde al een paar jaar in de VS. Hoewel de leden van de band verwijzen naar de deels merkwaardige Amerikaanse manier van leven, zien we het vermoeden van ironie: de hoes toont het uitzicht door een vliegtuigraam op Manhattan. Op de voorgrond een hysterisch vrolijke serveerster met een glas sinaasappelsap in haar rechterhand en een menu – een heel ander Vrijheidsbeeld. Een parodische toespeling op de Amerikaanse droom? Tot op de dag van vandaag kan dit alleen worden aangenomen, zij het met een grijns.

 

Nirvana – Nevermind (1991)

Nevermind - Wikipedia

Een volledig naakte vier maanden oude baby duikt naar een dollarbiljet. Het ontwerp van de Nirvana- hoes voor Nevermind veroorzaakte al heftige discussies. De penis van de baby is immers duidelijk zichtbaar. De platenmaatschappij vreesde een verkoopschadelijk schandaal en wilde publiekelijk ongenoegen vermijden. Kurt Cobain was bereid om slechts één waardebewust compromis te sluiten: een strategisch geplaatste sticker met de tekst: “Als je hierdoor beledigd bent, dan moet je wel een kastpedofiel zijn.” Uiteindelijk is de hoes zonder sticker uitgebracht.

 

David Bowie – The Next Day (2013)

Altijd vooruit zijn tijd was David Bowie, een man van vele gezichten, zorgde voor een revolutie in de muziekscene, niet alleen qua muziek, maar ook qua design en fotografie. Hij heeft zichzelf herhaaldelijk opnieuw uitgevonden en dit is te zien op de meeste van zijn albumhoezen. Volgens coverontwerper Jonathan Barnbrook is het speciale kenmerk van The Next Day albumhoes dat het het idee van vervreemding gebruikt om Bowie van een al zeer bekende albumhoes te vervreemden, die van het album Heroes, dat waarschijnlijk de meest gerespecteerde cover was van de kameleonachtige artiest.


Je hebt waarschijnlijk ook je eigen favoriete covers die een speciale betekenis voor je hebben. Dus laat een reactie achter!

 

Geef een antwoord

ADVERTENTIE